เรื่อง ดอกคูน และต้นคูน

เรื่องของ ดอกคูน

ราชพฤกษ์ (คูน )
ชื่อวิทยาศาสตร์ Cassia fistula L

ตระกูลวงศ์ LEGUMINOSAE-CAESALPINIOIDEAE

ชื่อสามัญ Pudding Pine, Indian Laburnum, Golden Shower Tree

ชื่ออื่น ๆ คูน ลมแล้ง ชัยพฤกษ์

	คลิกดูภาพทั้งหมด

ดอกคูน

ลักษณะทั่วไป
เป็นไม้ต้น ผลัดใบ สูง 8 - 15 เมตร ใบประกอบ
แบบขนนกปลายคู่เรียงสลับ มีใบย่อย 3 - 8 คู่ แผ่นใบรูปป้อม รูปไข่ หรือรูปขอบขนาน
ขนาดกว้าง 4 - 8 เซนติเมตร ยาว 7-15 เซนติเมตร
ปลายใบแหลม โคนมน ดอกสีเหลือง ออกเป็นช่อ
ตามซอกใบ หรือตามกิ่ง ยาว 20 - 45 เซนติเมตร
ผลเป็นฝักทรงกระบอก ยาว 20-60 เซนติเมตร
เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5 - 2.5 เซนติเมตร
นิเวศวิทยา ถิ่นกำเนิด เอเชียแถบร้อน ขึ้นตามป่าเบญจพรรณแล้งทั่วไป พม่า ไทย ลาวเวียดนาม อินเดีย มาเลเซีย กำพูชา เป็นต้น
ออกดอก กุมภาพันธ์ - พฤษภาคม ทิ้งใบก่อนออกดอก

ขยายพันธุ์ โดยเมล็ด

วิธีการเตรียมเมล็ดก่อนเพาะ นำเมล็ดมาตัดหรือทำให้เกิดบาดแผลที่ปลายเมล็ดแล้ว แช่น้ำไว้ 12 ชั่วโมง หรือแช่กรดซัลฟูริค เข้มข้น 1.84

ประมาณ 15 นาที แล้วล้างน้ำให้สะอาด แช่น้ำทิ้งไว้ 12 ชั่วโมง วิธีนี้สะดวกแต่อันตราย และอีกวิธีหนึ่งคือ ต้มน้ำให้เดือดแล้วเทลงในเมล็ด

ทิ้งไว้ข้ามคืน ทั้ง 3 วิธีนี้จะทำ ให้เมล็ดดูดน้ำเข้าไปและพร้อมที่จะงอก วิธีเพาะ อาจหยอดลงในถุงดินที่เตรียมไว้หรือจะเพาะในแปลงเพาะแล้วย้ายชำกล้า

ในภายหลัง ควรให้เมล็ดอยู่ใต้ผิวดิน 3-5 มิลลิเมตร รดน้ำให้ชุ่ม เมล็ดจะงอกภายใน 1-2 สัปดาห

์ ประโยชน์ รากฝนทาแก้กลาก เป็นยาระบาย รากและแก่นเป็นยาขับพยาธิ เปลือกและไม้ใช้ฟอกหนัง และใช้บดทาผื่นตามร่างกาย

เนื้อไม้สีแดงแกมเหลือง ทนทาน ใช้ทำเสา ล้อเกวียน ใบต้มกินเป็นยาระบาย ดอกแก้ไข้ ฝักเนื้อในรสหวาน เป็นยาระบาย ช่วยบรรเทาการแน่นหน้าอก

แก้ขัดข้อ ที่ภาคตัวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย นิยมนำแก่นคูน มากินกับหมาก พลู