ประวัติ สร้างสะพาน แห่งที่ 2 ไทย ลาว มุกดาหาร สะหวันนะเขต

ประวัติ สร้างสะพาน แห่งที่ 2 มุกดาหาร สะหวันนะเขต

ความเป็นมา

           พ.ศ. 2533 ธนาคารพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB) ได้ให้ความช่วยเหลือด้านเทคนิคแก่ประเทศไทยและ ศึกษาโครงการก่อสร้างสะพานฯ แต่ยังไม่ได้ข้อยุติ
          พ.ศ. 2535 – 2538 รัฐบาลของประเทศต่าง ๆ ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
(GREATER MEKONG SUBREGION : GMS ) ประกอบด้วย จีน พม่า เวียดนาม ลาว กัมพูชา และ ประเทศไทย
ได้เห็นพ้องต้องกันในการดำเนินโครงการพัฒนาพื้นที่อนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงร่วมกันภายใต้ความร่วมมือช่วยเหลือ
ของธนาคารพัฒนาแห่งเอเชีย และจัดให้มีการศึกษาFEASIBILITY STUDY และการคมนาคมขนส่งทางบก
ในแนว EAST-WEST CORRIDOR ด้วย เพื่อเชื่อมระหว่างพม่า ไทย ลาว เวียดนาม ในแนวเส้นทางเมือง
มะละแหม่งของพม่า แม่สอด ตาก พิษณุโลก ขอนแก่น มุกดาหาร สะหวันเขต (สปป.ลาว) และ ดองฮา (เวียดนาม) ขณะเดียวกันได้มีการประชุมระดับ รัฐมนตรีของโครงการ GMS และมีมติให้ดำเนินการก่อสร้าง
สะพานข้ามแม่น้ำโขง แห่งที่ 2 ขึ้นที่ จังหวัดมุกดาหาร – สะหวันเขต ซึ่งเชื่อมโยงกับเส้นทางหมายเลข 9 ใน สปป.ลาว สู่เมืองเว้ ดานัง ของเวียดนาม
         พ.ศ. 2539 – 2541 ได้จัดให้มีการประชุมผลการศึกษาเพื่อหาจุด (ตำแหน่ง) ของสะพานของทั้งสอง
ประเทศ จนได้ข้อยุติ และตกลงร่วมกันให้ตำแหน่งสะพานฝั่งไทยอยู่ที่บ้านสงเปือย ตำบลบางทรายใหญ่ อำเภอเมืองมุกดาหาร ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศเหนือประมาณ 7 กิโลเมตร และจุดก่อสร้างฝั่งลาวอยู่ที่ ี่บ้านนาแก เมืองคันทะบูลี อยู่ห่างจากตัวแขวงสะหวันเขตไปทางทิศเหนือประมาณ 5 กิโลเมตร

ดูภาพทั้งหมด

พ.ศ. 2542 – 2543 รัฐบาลญี่ปุ่น โดย
JAPAN INTERNATIONAL COOPERATION
AGENCY : JACA ให้ความช่วยเหลือในการสำรวจ
ออกแบบ โครงการ ตั้งแต่เดือน มีนาคม 2542 พร้อมส่งแบบก่อสร้างฉบับสุดท้ายให้รัฐบาลไทย
และรัฐบาลลาวเมื่อเดือน สิงหาคม 2543
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2544 ได้มีการจัดพิธีลงนาม
ข้อตกลงระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลลาวขึ้นที่
โรงแรมมุกดาหาร แกรนด์ โฮเทล โดยมี
นายวันมูหะหมัด – นอร์ มะทา รัฐมนตรีว่าการ
กระทรวงคมนาคม ขนส่ง ไปรษณีย์และก่อสร้าง เป็นผู้แทนฝ่ายลาว ตกลงสร้างสะพานข้าม
แม่น้ำโขงระหว่างชาติ มุกดาหาร – สะหวันเขต โดยใช้เงินกู้จาก JBIC วงเงินค่าก่อสร้าง 2,550 ล้านบาท ไทยและลาวออกฝ่ายละครึ่ง

สะพาน มุกดาหาร-สะหวัันนะเขต

รูปแบบสะพาน
เป็นสะพานคอนกรีต 2 ช่องจราจร ไม่มีทางางรถไฟ ผิวจราจรกว้าง 8 เมตร ไหล่ทางข้างละ 1.50 เมตร ยาว 1,600 เมตร จุดกลับรถอยู่ฝั่งไทย รายละเอียดของโครงการแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ดังนี้

ส่วนที่ 1 (PACKAGE I) เป็นงานก่อสร้างตัวสะพานด้านฝั่งไทย และฝั่งลาว ค่าก่อสร้าง ประมาณ
2,000 ล้านบาท ประกอบด้วย

ตำแหน่ง	ฝั่งไทย/เมตร	ฝั่งลาว/เมตร	รวามความยาว/เมตร
ตัวสะพาน	800	800	1,600
คอสะพาน	250	200	450
ถนนคอสะพาน	79	79	257
ถนนเปลี่ยนทิศทางจราจร	359	-	395
รวม	1,524	1,178	2,702

ส่วนที่ 2 (PACKAGE II) เป็นงานก่อสร้างอาคารด่านควบคุมและถนนเชื่อม ตลอดจนสิ่งปลูกสร้างด้านฝั่งลาว มีความยาว 2,514 เมตร ค่าก่อสร้าง 300 ล้านบาท
ส่วนที่ 3 (PACKAGE III) เป็นงานก่อสร้างอาคารด่านควบคุมและถนนเชื่อม ตลอดจนสิ่งปลูกสร้างด้านฝั่งไทย มีความยาว 951 เมตร ค่าก่อสร้าง 250 ล้านบาท

ระยะการดำเนินการ
- กุมภาพันธ์ 2545 คัดเลือกบริษัทฯ ที่ปรึกษา
- พฤษภาคม 2545 ธนาคารอนุมัติรายละเอียดการประกวดราคาและเอกสารการยื่นซอง
- สิงหาคม 2545 ทำการพิจารณาเอกสารการประกวดราคาขั้นต้นและพิจารณาผลการประกวดราคา
ขั้นต้นสะพานหลัก
- กุมภาพันธ์ 2546 พิจารณาผลการประกวดราคา
- มิถุนายน 2546 เจรจาต่อรองเพื่อทำสัญญาและเซ็นสัญญา
- มิถุนายน 2549 โครงการเสร็จสิ้น รวมระยะเวลาก่อสร้าง 3 ปี
โครงการรองรับอีกหลายโครงการ
้้้1. โครงการก่อสร้างทางเลี่ยงเมืองมุกดาหาร สายที่ 1 แยกทางหลวงหมายเลข 212 ที่ กม.167+575 ระยะทาง 8 กม. จะแล้วเสร็จประมาณ เดือนตุลาคม 2544
2. โครงการก่อสร้างทางหลวงสายหลัก มุกดาหาร – คำชะอี ระยะทาง 35 กม.
3. โครงการก่อสร้างทางหลวงสายหลัก นิคมคำสร้อย – เลิงนกทา จังหวัดยโสธร ระยะทาง 21 กม.
4. โครงการก่อสร้างทางหลวง 4 ช่องจราจร เชื่อมตะวันออก – ตะวันตก จากสะพานข้ามแม่น้ำเมย อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มายัง พิษณุโลก ขอนแก่น สิ้นสุดที่จังหวัดมุกดาหาร
5. โครงการก่อสร้างทางหลวง 4 ช่องจราจร เชื่อมชายฝั่งตะวันออก จากโครงการพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออกแหลมฉบัง มายังสระแก้ว สุรินทร์ ยโสธร สิ้นสุดที่มุกดาหาร
ผลการศึกษาของ สพช./สศช./JICA ได้คัดเลือกให้จังหวัดมุกดาหาร เป็น ประตูด้านตะวันออกสู่ สปป.ลาว และเวียดนามตอนกลาง โครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 2 ขึ้นที่จังหวัดมุกดาหาร – แขวงสะหวันเขต เป็นโครงการหนึ่งที่เตรียมรองรับการพัฒนาพื้นที่เชื่อมโยงในทางเศรษฐกิจ การค้า การลงทุน และการท่องเที่ยว กับประเทศเพื่อนบ้านและพื้นที่ชายแดน สะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 2 นี้จะรองรับการเชื่อม
ต่อกับทางหลวงหมายเลข 9 ของ สปป.ลาว ทางแขวงสะหวันเขต ไปเชื่อมต่อกับเวียดนามตอนกลาง ตลอด
ไปถึงชายแดนทะเลเข้าบรรจบเส้นทางหมายเลข 1 โดยมีหัวเมืองที่สำคัญของเวียดนาม คือ เมืองกวางตรี เมืองเว้ (เมืองหลวงเก่า) และเมืองดานัง ซึ่งเป็นท่าเรือที่สำคัญสามารถรองรับเรือขนาด 30,000 ตันได้ซึ่งจะทำ
ให้จังหวัดมุกดาหารกลายเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้า และพาณิชยกรรมของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
อีกเมืองหนึ่ง ผลจากการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงระหว่างชาติ จังหวัดมุกดาหาร – สะหวันเขต และ
โครงการต่าง ๆ ที่จะมารองรับข้างต้น จะส่งผลให้จังหวัดมุกดาหาร เป็นจังหวัดที่มีความสำคัญ และมีบทบาท
ในด้านต่าง ๆ มากขึ้น คือ
1. บทบาทในฐานะเป็นประตูการค้าและการลงทุนสู่อินโดจีน
2. บทบาทในฐานะเป็นฐานการผลิตด้านอุตสาหกรรมที่จะเชื่อมโยงสู่กลุ่มประเทศอินโดจีน และประตูไปสู่ชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของไทย (EASTEN SEABORD DEVELOPMENT PROGRAM)
3. บทบาทในฐานะศูนย์กลางการฟื้นฟูบูรณะอินโดจีน ในแง่การเงินการธนาคาร การบริการด้านวิชาการ การวิจัยและศูนย์กลางการถ่ายทอดเทคโนโลยี่
4. บทบาทในฐานะเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวในภูมิภาคนี้ เชื่อมโยงสู่แหล่งท่องเที่ยวระดับโลกของกลุ่มประเทศอินโดจีน เช่น นครวัต นครธม ในประเทศกัมพูชา น้ำตกหลี่ผี ในสปป.ลาว และเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญ ๆ ของประเทศเวียดนาม เป็นต้น จังหวัดมุกดาหารที่จะเป็นศูนย์กระจายสินค้าเชื่อมโยงต่อไปยังท่าเรือดานัง ประเทศเวียดนามบนเส้นทาง
ระเบียงตะวันออก-ตะวันตก (East – West Economic Corridor)

ที่มา:mukweb